Werkplaats Sociaal Domein Zuid-Holland Zuid

   

Stilstaan bij de kunst van het beginnen en ophouden

Blog 16 - Borrelmoment

Willen

In de vroege (tot zeer vroege) ochtend lees ik altijd het laatste nieuws en laatste ontwikkelingen als start van de dag. Zo las ik die bewuste ochtend een nieuwsbrief over design thinking en dat de eerste fase van deze methodiek de empathie fase is. Is empathie een fase, denk ik bij mezelf? De kern spreekt me aan; uitgaan van de behoeften van de mens. De emergente problemen waar we ons voor gesteld zien steeds definiëren vanuit menselijke behoeften. Daar wil ik wat mee.

Later die ochtend is de voorbereiding van het kenniscafé van het werkteam gezond-sociaal van 31 mei. We zetten de laatste puntjes op de i. De bespreking met andere werkteamleden, coördinatoren en docentonderzoekers gaat over de lijn in het programma, de laatste veranderingen en de acties die nog gedaan moeten worden. Het kenniscafé zal gaan over de verschillende perspectieven als het gaat om problematiek van mensen op het gebied van mobiliteit, specifiek gericht op een Wmo maatwerkvoorziening. Bij mobiliteit spelen veel andere thema’s mee, zoals participatie, autonomie, zelfredzaamheid en wat de inwoner en zijn naasten belangrijk vinden als het gaat om kwaliteit van leven. Maar goed, zoveel tijd is er niet, online meetings zijn kort en krachtig. We zoomen in op mogelijkheden ter verbetering van de dienstverlening, en het leren van elkaar, elkaars perspectieven leren kennen.

Denken (en het ‘borrelmomentje’)

Ik zie een parallel met de eerste en volgende fasen van design thinking. Deze methode - die eigenlijk een verzameling methoden is - beschrijft vijf fases om te kunnen innoveren en problemen op te lossen. De laatste fase is het experimenteren en testen van de oplossing. Zal ik mijn ‘borrelmomentje’ inbrengen? Qua timing niet perfect denk ik, want er is nu tijdsdruk. Wel is er goedwillend gemompel op mijn vraag of we vanuit een methode kunnen kijken of we een fasering in het mogelijk vervolg kunnen aanbrengen. Op de achterkant van het boek ‘Design Thinking’ van Teun den Dekker, dat ik er later die dag bij pak, staat dat dit boek niet is om te lezen. Je moet het doen. Zo leer je wat de betekenis ervan kan zijn. Oh ja, naast het doen is het ook een denkwijze. Als maandag het kenniscafé is geweest, kunnen we besluiten wel of niet in deze richting te handelen, is het handelingsperspectief dat ik wil uitzetten. En de inspiratie ebt even weg, want er speelt nog iets anders op dit moment. En daar komen we bij de volgende laag in het ‘borrelmomentje’: het gevoel. Die is hier van hele andere orde.

Voelen

Met een gevoel van weemoed ga ik afscheid nemen van het werkteam dat het kenniscafé op 31 mei organiseerde. En dat weet nog niet iedereen. Ik vind het heel belangrijk om de relaties die zijn opgebouwd te onderhouden en ik zoek een vorm om dit te kunnen doen. Het uitgangspunt van het werkteam gezond-sociaal is dat de verbinding tussen het sociaal en gezondheidsdomein versterkt wordt. Ieder draagt daar zijn steentje aan bij, op zijn eigen manier. Dat is het werkteam gelukt! Er zijn verbindingen gelegd door kennis te delen en elkaars netwerk te benutten. Zowel in het sociale- als in het gezondheidsdomein. Ik vind dat het ook gelukt is bij mij, want ik ga dit verder voortzetten bij Kenniscentrum Zorginnovatie en ik blijf ook bij de opleiding Social Work. Kenniscentrum Zorginnovatie mag zich vanaf 26 mei een excellent kenniscentrum noemen, hoe trots kun je dan zijn. Gefeliciteerd! Het is niet echt mijn ding. Afronden, terwijl het werkteam doorgaat… En toch… Ik mijmer dat ik tijdens mijn opleiding Begeleidingskunde in 2012 een boek las dat beschreef dat altijd het begin en einde eigenlijk het moeilijkst zijn. Ergens aan beginnen, iets afronden en hoe je dat doet beschrijft Wil Derkse in ‘Een levensregel voor beginners’. Hierbij gaat het onder meer om de kunst van het starten, de kunst van het stoppen en de kunst van de juiste (ver)houding tussen starten en stoppen. Alles heeft een begin en een eind besef ik me, dat hoort ook bij innovatie en bij het leven. Eigenlijk blijf ik hetzelfde ánders doen.

Tussen begin en einde

Om door te gaan op de inspiratie vanuit het boek van Derkse en vanuit Design Thinking: hoe start jij iets en hoe rond je iets af? Derkse geeft het antwoord door structuur in de dag en drie leefregels (vrij vertaald uit het Latijn zijn deze volhouden, met kleine stapjes en luisteren). Wie

verder ideeën heeft hierover, laat het weten. Ik ben oprecht benieuwd en zal luisteren. Want dat levert ongetwijfeld meer ‘borrelmomentjes’ op. Ik wil alle personen verbonden aan de Werkplaats en in het bijzonder binnen het werkteam heel erg bedanken voor de inspirerende verhalen, acties, kennis en persoonlijke inbrengen. Soms is het delen van de strubbelingen waar je in de praktijk tegenaan loopt zo lerend en helpend. Als iets complex is, moeten we dit ook als zodanig benaderen. Niet van een afstand, maar juist heel dicht op deze complexe praktijk. En deze (sociale) problemen steeds vanuit menselijk behoeften zien. Dat blijven doen, met oog voor de mogelijkheden.
Bedankt voor de samenwerking.

Conny van Oudheusden

In samenwerking met:
Contactgegevens

Museumpark 40
3015 CX Rotterdam
Kamer MP.L03.105

T: 010 794 5676
E: info@werkplaatssociaaldomeinzhz.nl

Volg de werkplaats

Voor het meest actuele nieuws via Twitter, LinkedIn of meld je aan voor onze nieuwsbrief!

 

In samenwerking met:
Volg de werkplaats

Voor het meest actuele nieuws via Twitter, LinkedIn of meld je aan voor onze nieuwsbrief!

 

Contactgegevens

Museumpark 40
3015 CX Rotterdam
Kamer MP.L03.105

T: 010 794 5676
E: info@werkplaatssociaaldomeinzhz.nl

Werkplaats Sociaal Domein Zuid-Holland Zuid

Over Werkplaats Sociaal Domein Zuid-Holland Zuid
Routebeschrijving
Contact